Ένα παραδεισένιο ον τιμωρείται με ένα μαστίγιο, με το δέρμα τους να κοκκινίζει καθώς φωνάζουν με αγωνία. Η ένταση αυξάνεται καθώς το μαστίγωμα συνεχίζεται, επιδεικνύοντας τη δύναμη του όπλου και την υποταγή του τιμωρημένου αγγέλου.
Σε ένα βασίλειο όπου βασιλεύουν ουράνια όντα, ένα ουράνιο ον βρίσκεται στη δίνη μιας έντονης τιμωρίας.Ο κυβερνήτης, αυστηρός πειθαρχικός, αποφασίζει να επιβάλει ένα αυστηρό μαστίγωμα ως μέσο διόρθωσης.Το ουράνιο είναι, στολισμένο με ουράνιες ρόμπες, είναι δεμένο σε έναν ξύλινο σταυρό, με την πλάτη εκτεθειμένη στο μαστίγωμά του.Ο ηγεμόνας, κρατώντας ένα μαστίγιο θεϊκής ύλης, παραδίδει πίπα μετά το χτύπημα, το καθένα πιο ισχυρό από το προηγούμενο.Οι ουράνιες κλάσες πόνου αντηχούν μέσα από το αιθέριο πεδίο, αλλά παραμένουν στέφανοι, αποδεχόμενοι, με την τιμωρία τους.Η πειθαρχία, οδηγούμενη από την πειθαρχική ανάγκη, συνεχίζεται με ένα σφύρισμα ουράνιου υλικού, στέλνει την πιο ακατέργαστη δοκιμασία της σάρκας τους σε ένα θέαμα, που στέλνουν επίσης μια έντονη διέγερση ηδονής, αλλά και ηδονής.Αυτή η σκηνή δεν εξυπηρετεί μόνο ως άσθημα, αλλά και ως άθρος, η οποία η φύση δεν εξουσιάζεται από την έντονη ηδονή.