Έπιασα τον εαυτό μου να κλέβει ματιές στη στρογγυλή λεία των τροφαντών φίλων μου, κρυμμένη με κολάν. Κρυφά θαυμάζοντας τις πληθωρικές της καμπύλες, δεν μπόρεσα να μην φαντασιωθώ να εξερευνήσω κάθε εκατοστό του μεγάλου, λευκού κώλου της.
Πάντα ήμουν φανατικός θαυμαστής της λαχτάρας, της λευκής λείας των καλύτερων μου φίλων.Δεν έχει να κάνει μόνο με το μέγεθος, αλλά και με τον τρόπο που κουβαλάει τον εαυτό της που πραγματικά με φτιάχνει.Έχω κρυφοκοιτάζει τριγύρω, προσπαθώντας να πάρω μια γεύση από το μεγάλο της κώλο όποτε βρισκόμαστε παρέα.Δεν είναι σαν να της το λέω εγώ, αλλά δεν μπορώ να κρατηθώ όταν πρόκειται για τη λεία της.Πάντα ντυμένη με το πιο στενό κολάν που αγκαλιάζει τις καμπύλες της ακριβώς σωστά, τονίζοντας τον στρογγυλό, μεγάλο κώλο της.Είναι ένα θέαμα που πρέπει να αντιστέκομαι και στην επιθυμία να κρυφοκοιτάξω όποτε δεν κοιτάζει.Είναι ηδονή, αλλά μια ενοχή, που δεν μπορώ να αντισταθώ.Της αντιστέκεται σε μια λευκή κοπέλα, που θαυμάζει τη μεγάλη της λεία, κρατώντας όμως την ασπίδα της μυστική από το δωμάτιο μου, μου φέρνει ατελείωτη ηδονή.